A little guidance.
One step at a time.

നിങ്ങൾ ഇത് വായിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ, ഒരുകാര്യം ഉറപ്പാണ്: ദൈവം നിങ്ങൾക്കായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ധൂർത്തപുത്രന്റെ ഉപമയിലെ പിതാവിനെപ്പോലെ, നിങ്ങൾ അകന്നുപോയ ദിവസങ്ങളുടെ കണക്കല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തിയതിലുള്ള സന്തോഷമാണ് അവിടുത്തെ മനസ്സുനിറയെ.

കുമ്പസാരിച്ചിട്ട് മാസങ്ങളോ വർഷങ്ങളോ ആയിട്ടുണ്ടാകാം. 'ഇനി ദൈവത്തിന് എന്നെ സ്വീകരിക്കാൻ പറ്റുമോ' എന്ന കുറ്റബോധം നിങ്ങളെ അലട്ടുന്നുണ്ടാകാം. എന്നാൽ സത്യം ഇതാണ്: ദൈവത്തിന്റെ കരുണയേക്കാൾ വലിയ പാപമില്ല; അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിന് നികത്താനാവാത്ത അകലങ്ങളില്ല.

"കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വരുവിൻ, നമുക്കു രമ്യതപ്പെടാം. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ കടുംചെമപ്പാണെങ്കിലും അവ മഞ്ഞുപോലെ വെൺമയുള്ളതായിത്തീരും. അവ രക്തവർണമെങ്കിലും കമ്പിളിപോലെ വെളുക്കും." — ഏശയ്യാ 1:18

— CCC 1422, 1468

പലരും ചിന്തിക്കുന്നത് കുമ്പസാരത്തിന് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് നമ്മൾ 'നന്നാകണം' എന്നാണ്. എന്നാൽ അത് ശരിയല്ല.

കുമ്പസാരം വിശുദ്ധർക്കുള്ളതല്ല, പാപികൾക്കുള്ളതാണ്. നീതിമാന്മാർക്കുള്ള സമ്മാനമല്ല, രോഗികൾക്കുള്ള മരുന്നാണ്. യേശു തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ: "ആരോഗ്യമുള്ളവർക്കല്ല, രോഗികൾക്കാണു വൈദ്യനെക്കൊണ്ട് ആവശ്യം. നീതിമാൻമാരെയല്ല, പാപികളെ വിളിക്കാനാണു ഞാൻ വന്നത്."

അതുകൊണ്ട് എല്ലാം തികഞ്ഞിട്ട് വരാമെന്ന് കരുതരുത്. നിങ്ങളുടെ ബലഹീനതകളും പാപങ്ങളും അതേപടി ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ സമർപ്പിക്കുക. ബാക്കി അവിടുന്ന് നോക്കിക്കൊള്ളും.

വി. കൊച്ചുത്രേസ്യ പറയുന്നു: "സ്വയം അതൃപ്തി തോന്നുക എന്ന പരീക്ഷണം ശാന്തമായി സഹിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ യേശുവിന് മനോഹരമായ ഒരു അഭയസ്ഥാനമായിരിക്കും."

— CCC 1421, 1484

ചിലപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ ചിന്തിക്കും, "എന്റെ പാപം വളരെ വലുതാണ്, ദൈവത്തിന് അത് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുമോ?" എന്ന്. എന്നാൽ അത് തെറ്റാണ്.

യേശുവിനെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ പത്രോസും, ക്രിസ്ത്യാനികളെ ഉപദ്രവിച്ച പൗലോസും, വലിയ പാപിയായി ജീവിച്ച അഗസ്റ്റിനും ഒക്കെ പിന്നീട് വിശുദ്ധരായത് ദൈവത്തിന്റെ കരുണ ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്. ആ കരുണ നിങ്ങൾക്കും ഉള്ളതാണ്.

എത്ര വലിയ പാപമാണെങ്കിലും, ആത്മാർത്ഥമായി കുമ്പസാരിച്ചാൽ ദൈവം അത് ക്ഷമിക്കും. ക്ഷമിക്കപ്പെടാത്ത ഒരേയൊരു പാപം, 'എനിക്ക് ദൈവകരുണ വേണ്ട' എന്ന് നമ്മൾ പറയുന്നതു മാത്രമാണ്.

"..പാപം വർധിച്ചിടത്ത് കൃപ അതിലേറെ വർധിച്ചു." — റോമാ 5:20

— CCC 1446, 982

കുമ്പസാരം വെറുമൊരു "ഏറ്റുപറച്ചിൽ" മാത്രമല്ല. അത് ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യവുമായുള്ള കണ്ടുമുട്ടലാണ്. "ഇതു പറഞ്ഞിട്ട് അവരുടെമേൽ നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് അവരോട് അരുളിച്ചെയ്തു: നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കുവിൻ. നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ അവ അവരോടു ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ബന്ധിക്കുന്നുവോ അവ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും." (യോഹന്നാൻ 20:22-23).

കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ നമ്മൾ കാണുന്നത് വൈദികനെയല്ല, നമ്മളെ സുഖപ്പെടുത്താൻ കാത്തിരിക്കുന്ന യേശുവിനെയാണ്. വൈദികനിലൂടെ യേശു തന്നെ നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നു.

ഏറെ നാളത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം ക്ഷീണിതനായി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുന്ന മകനെ ഓടിച്ചെന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന അപ്പനെപ്പോലെയാണ് കുമ്പസാരത്തിൽ ദൈവം.

— CCC 1422-1424, 1440-1442

അല്ല—ഈ ആപ്പ് കുമ്പസാരം എന്ന കൂദാശയ്ക്ക് പകരമല്ല.

മെറ്റാനോയ ആപ്പ് കുമ്പസാരത്തിന് തയ്യാറെടുക്കാനുള്ള ഒരു ആത്മീയ സഹായിയാണ്. ആത്മപരിശോധന നടത്താനും, നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ ക്രമീകരിക്കാനും, കൂടുതൽ സമാധാനത്തോടെയും വ്യക്തതയോടെയും കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനും ഈ ആപ്പ് നിങ്ങളെ സഹായിക്കും. വൈദികനിലൂടെ ക്രിസ്തുവുമായുള്ള വിശുദ്ധ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് പകരമാവുക എന്നതല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളെ അതിലേക്ക് നയിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം.

പാപമോചനകൂദാശയ്ക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന, പാപമോചനാധികാരമുള്ള ഒരു വൈദികൻ ആവശ്യമാണ്. ഒരു ആപ്പിനോ, പുസ്തകത്തിനോ, ആത്മപരിശോധനയ്ക്കോ ഈ കൃപയ്ക്ക് പകരമാകാൻ കഴിയില്ല.

നന്നായി തയ്യാറെടുക്കാൻ ഈ ആപ്പ് ഉപയോഗിക്കുക. എന്നിട്ട് നിങ്ങളുടെ ഹൃദയവും പാപങ്ങളുടെ പട്ടികയും ഒരു വൈദികന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകുക. സൗഖ്യം സംഭവിക്കുന്നത് അവിടെയാണ്.

"നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ അവ അവരോടു ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും." — യോഹന്നാൻ 20:23

— CCC 1461, 1495

"എനിക്ക് നേരിട്ട് ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞാൽ പോരേ? എന്തിനാണ് വൈദികനോട് കുമ്പസാരിക്കുന്നത്?" - ഇത് പലരും ചോദിക്കാറുണ്ട്.

ഉത്തരം ലളിതമാണ്: യേശുക്രിസ്തു ആഗ്രഹിച്ചത് അങ്ങനെയാണ്. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ കർത്താവ് ശ്ലീഹന്മാരുടെ മേൽ നിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട് അരുളിച്ചെയ്തു:

"നിങ്ങൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ സ്വീകരിക്കുവിൻ. നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ അവ അവരോടു ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. നിങ്ങൾ ആരുടെ പാപങ്ങൾ ബന്ധിക്കുന്നുവോ അവ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും." — യോഹന്നാൻ 20:22-23

ഈ വാക്കുകളിലൂടെ യേശു ശ്ലീഹന്മാർക്കും അവരുടെ പിൻഗാമികളായ വൈദികർക്കും പാപമോചനാധികാരം നൽകി. വൈദികനോട് കുമ്പസാരിക്കുമ്പോൾ നമ്മൾ യേശുവിനോട് തന്നെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.

മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ ഉറക്കെ ഏറ്റുപറയുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ആശ്വാസം വലുതാണ്. "നിന്റെ പാപങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു" എന്ന് കേൾക്കുമ്പോൾ അത് ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദമായി നമുക്ക് അനുഭവപ്പെടും. നമ്മളെ തിരുത്താനും ഉപദേശിക്കാനും വൈദികന് സാധിക്കും.

വി. അഗസ്റ്റിൻ ചോദിക്കുന്നു: "ഞാൻ സ്വകാര്യമായി ദൈവത്തോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചോളാം എന്ന് ആരും പറയരുത്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ പിന്നെ സഭയ്ക്ക് പാപമോചനാധികാരം നൽകിയത് വെറുതെയാണോ?"

— CCC 1441-1442, 1448, 1456

കുമ്പസാര രഹസ്യം അതീവ ഗൗരവമുള്ളതാണ്. നിങ്ങൾ കുമ്പസാരത്തിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരു കാരണവശാലും, ആരു ചോദിച്ചാലും വൈദികൻ പുറത്തുപറയില്ല. മരണം വരിച്ചാലും വൈദികർ ഈ രഹസ്യം സൂക്ഷിക്കും.

ലോകത്തിലെ ഒരു നിയമത്തിനും കോടതിക്കും കുമ്പസാര രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്താൻ വൈദികനെ നിർബന്ധിക്കാനാവില്ല.

സഭ ഇത്ര കർശനമായി ഇത് പാലിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്? നിങ്ങൾ ഭയമില്ലാതെ, പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ മനസ്സ് തുറക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. നിങ്ങളുടെ രഹസ്യങ്ങൾ കുമ്പസാരക്കൂട്ടിൽ സുരക്ഷിതമാണ്.

— CCC 1467; Canon Law 983

മാരകമായ പാപങ്ങൾ (Mortal Sins) ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എത്രയും വേഗം, അല്ലെങ്കിൽ വർഷത്തിലൊരിക്കലെങ്കിലും കുമ്പസാരിക്കണം എന്നാണ് സഭയുടെ നിയമം.

എന്നാൽ ആത്മീയ വളർച്ച ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ മാസത്തിലൊരിക്കൽ കുമ്പസാരിക്കുന്നത് വളരെ നല്ലതാണ്. വലിയ പാപങ്ങൾ ഇല്ലെങ്കിലും, പതിവായുള്ള കുമ്പസാരം നമ്മളെ പാപസാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്താനും ദൈവകൃപയിൽ വളരാനും സഹായിക്കും.

ചിന്തിക്കുക: നമ്മൾ അസുഖം വരുമ്പോൾ മാത്രമല്ലല്ലോ കുളിക്കുന്നത്? ആരോഗ്യം സംരക്ഷിക്കാനാണ് നമ്മൾ എന്നും കുളിക്കുന്നത്. അതുപോലെയാണ് കുമ്പസാരവും.

— CCC 1457-1458; Canon Law 989

കുമ്പസാരത്തിന് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് അല്പസമയം പ്രാർത്ഥിച്ച് ഒരുങ്ങുക. പത്തു കൽപ്പനകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആത്മപരിശോധന നടത്തുന്നത് നല്ലതാണ്.

• ഞാൻ ദൈവത്തെ വേദനിപ്പിച്ചോ?
• ദൈവത്തിന്റെ നാമം വൃഥാ ഉപയോഗിച്ചോ?
• ഞായറാഴ്ചകളിൽ പള്ളിയിൽ പോകാതിരുന്നോ?
• മാതാപിതാക്കളെ ബഹുമാനിച്ചോ?
• മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിച്ചോ? പക വെച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നോ?
• ചിന്തയിലും പ്രവൃത്തിയിലും പരിശുദ്ധി കാത്തുസൂക്ഷിച്ചോ?
• മോഷണമോ വഞ്ചനയോ നടത്തിയോ?
• നുണ പറഞ്ഞോ? മറ്റുള്ളവരെക്കുറിച്ച് അപവാദം പറഞ്ഞോ?

"പരിശുദ്ധാത്മാവേ, എന്റെ പാപങ്ങൾ കാണിച്ചുതരണേ" എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുക. ദൈവം സഹായിക്കും.

— CCC 1454, 1456

പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖമാണ് മനഃസ്താപം.

പൂർണ്ണ മനഃസ്താപം (Perfect Contrition) ദൈവസ്നേഹത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. സ്നേഹനിധിയായ ദൈവത്തെ ഞാൻ വേദനിപ്പിച്ചല്ലോ എന്ന വേദനയാണിത്. ഉടനെ കുമ്പസാരിക്കും എന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടെയാണെങ്കിൽ, ഈ മനസ്താപത്തിന് കുമ്പസാരത്തിന് മുമ്പ് തന്നെ പാപങ്ങൾ മോചിക്കാൻ ശക്തിയുണ്ട്.

അപൂർണ്ണ മനഃസ്താപം (Imperfect Contrition) നരകത്തെ ഭയന്നോ, പാപത്തിന്റെ ഫലങ്ങളെ ഓർത്തോ ഉണ്ടാകുന്ന ദുഃഖമാണിത്. കുമ്പസാരത്തിലൂടെ പാപമോചനം നേടാൻ ഈ ദുഃഖം മതിയാകും.

നിങ്ങളുടെ ദുഃഖം അപൂർണ്ണമാണെന്ന് തോന്നിയാൽ വിഷമിക്കേണ്ട. കുമ്പസാരിക്കാൻ തോന്നുന്നത് തന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനമാണ്. ആ മനസ്സ് ദൈവം സ്വീകരിക്കും.

— CCC 1451-1454

പലരുടേയും പ്രശ്നമാണിത്. കുമ്പസാരിക്കും, വീണ്ടും പഴയ പാപത്തിൽ തന്നെ വീഴും. അപ്പോൾ തോന്നും "ഇനി കുമ്പസാരിച്ചിട്ട് കാര്യമുണ്ടോ?" എന്ന്.

ഉണ്ട്! തീർച്ചയായും ഉണ്ട്.

ദൈവം നോക്കുന്നത് നമ്മൾ ജയിച്ചോ എന്നല്ല, നമ്മൾ പരിശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ്. നടക്കാൻ പഠിക്കുന്ന കുഞ്ഞ് വീഴുമ്പോൾ അപ്പൻ ദേഷ്യപ്പെടില്ല, കൈപിടിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിക്കും. അതുപോലെയാണ് ദൈവവും.

വി. ഫ്രാൻസിസ് ഡി സെയിൽസ് പറയുന്നു: "സ്വയം ക്ഷമിക്കുക. വീണുപോയാൽ ഉടനെ എഴുന്നേൽക്കുക. ഓരോ ദിവസവും പുതിയതായി തുടങ്ങുക."

— CCC 1458, 1490

മാരകപാപങ്ങൾ (Mortal Sins) കുമ്പസാരിക്കുമ്പോൾ അത് എന്ത് പാപമാണെന്നും (Kind) എത്ര തവണ ചെയ്തു (Number) എന്നും പറയണം. ഇത് കണക്ക് ബോധിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ മുറിവ് പൂർണ്ണമായി ഉണങ്ങാനാണ്.

ഉദാഹരണത്തിന്, "ഞാൻ മോശമായി പെരുമാറി" എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം "ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയോട്/ഭർത്താവിനോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു" എന്ന് പറയുന്നതാണ് നല്ലത്.

കൃത്യം എണ്ണം ഓർമ്മയില്ലെങ്കിൽ "ഏകദേശം" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. ദൈവം സത്യസന്ധതയാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, കണക്കല്ല.

ചെറിയ പാപങ്ങൾക്ക് എണ്ണവും തരവും പറയണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല.

— CCC 1456, 1458

കുമ്പസാരക്കൂട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളും വൈദികനും ഒരുമിച്ച് കുരിശടയാളം വരയ്ക്കുന്നു: "പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ. ആമേൻ."

പിന്നീട് ക്രമം ഇതാണ്:

1. നിങ്ങളുടെ അവസാന കുമ്പസാരം മുതൽ എത്ര സമയമായി എന്ന് പറയുക: "പിതാവേ, പാപിയായ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ഞാൻ കുമ്പസാരിച്ചിട്ട് [സമയം] ആയി."

2. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുക. (മാരകപാപങ്ങൾക്ക്, പാപത്തിന്റെ തരം, എത്ര തവണ എന്നിവ പറയണം).

3. പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ പറയാം: "ഞാൻ ഈ പറഞ്ഞ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചും മറന്നുപോയ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ചും മനസ്തപിക്കുന്നു. പാപമോചനവും പ്രായശ്ചിത്തവും തരണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു."

4. വൈദികൻ നൽകുന്ന ഉപദേശവും പ്രായശ്ചിത്തവും ശ്രദ്ധിക്കുക.

5. മനസ്താപപ്രകരണം ചൊല്ലുക.

6. വൈദികൻ പാപമോചന പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുമ്പോൾ "ആമേൻ" പറയുക.

എന്തെങ്കിലും മറന്നുപോയാൽ, "അച്ചാ, എന്നെ സഹായിക്കണമേ" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. അച്ചൻ പറഞ്ഞുതരും.

— CCC 1480-1484

ഇതൊരു വലിയ പേടിയാണ്. എന്നാൽ ഓർക്കുക:

ആത്മാർത്ഥമായി കുമ്പസാരിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ മറന്നുപോയ പാപങ്ങളും ദൈവം ക്ഷമിക്കും. ദൈവം ഹൃദയമാണ് കാണുന്നത്.

പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും അത് ഓർമ്മവന്നാൽ, അടുത്ത കുമ്പസാരത്തിൽ "കഴിഞ്ഞ കുമ്പസാരത്തിൽ ഇത് പറയാൻ വിട്ടുപോയി" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി. പേടിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല.

എന്നാൽ, അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് പാപം മറച്ചുവെച്ചാൽ അത് ക്ഷമിക്കപ്പെടില്ല. അത് അടുത്ത കുമ്പസാരത്തിൽ ഏറ്റുപറയണം.

— CCC 1456, 1458

വൈദികൻ എന്നെക്കുറിച്ച് എന്ത് വിചാരിക്കും, പിന്നീട് എന്നെ കാണുമ്പോൾ ഇത് ഓർക്കുമോ എന്നൊക്കെ പലരും ഭയപ്പെടുന്നു.

സത്യത്തിൽ, ഇതിലും വലിയ പാപങ്ങൾ വൈദികർ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ കേട്ട് വൈദികൻ ഞെട്ടില്ല. നിങ്ങളെ വിധിക്കാനല്ല, സഹായിക്കാനാണ് വൈദികൻ ഇരിക്കുന്നത്.

മാത്രമല്ല, കുമ്പസാരിക്കാൻ വരുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ വൈദികർക്ക് സന്തോഷമാണ് തോന്നുക - ദൈവത്തിലേക്ക് ഒരാൾ തിരികെ വന്നല്ലോ എന്ന സന്തോഷം.

ഓർക്കുക: വൈദികനും മനുഷ്യനാണ്, വൈദികനും കുമ്പസാരിക്കാറുണ്ട്. പാപത്തിന്റെ വേദന വൈദികനും അറിയാം.

— CCC 1465-1466

കുമ്പസാരത്തിന് ശേഷം വൈദികൻ ചൊല്ലാൻ തരുന്ന പ്രാർത്ഥനയോ സൽപ്രവൃത്തിയോ ആണ് പ്രായശ്ചിത്തം. എന്തിനാണിത്?

ഇതൊരു ശിക്ഷയല്ല, മരുന്നാണ്. പാപം നമ്മുടെ ആത്മാവിലുണ്ടാക്കിയ മുറിവുണങ്ങാൻ ഇത് സഹായിക്കും.

"ഇത്രയും വലിയ പാപം ചെയ്തിട്ട് ഇത്ര ചെറിയ പ്രായശ്ചിത്തമോ?" എന്ന് തോന്നാം. അത് ദൈവത്തിന്റെ കാരുണ്യമാണ്. നമുക്ക് താങ്ങാവുന്നത് മാത്രമേ ദൈവം തരുന്നുള്ളൂ.

പള്ളിയിൽ വെച്ചുതന്നെ അത് ചൊല്ലിത്തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുക. അതൊരു ആശ്വാസമായിരിക്കും.

— CCC 1459-1460

വൈദികൻ "പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെയും നാമത്തിൽ നിന്റെ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് ഞാൻ നിന്നെ മോചിപ്പിക്കുന്നു" എന്ന് പറയുമ്പോൾ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദൈവം അത് ക്ഷമിച്ചുകഴിഞ്ഞു. അത് വെറുമൊരു വാക്കല്ല, യാഥാർത്ഥ്യമാണ്.

ആ നിമിഷം നിങ്ങൾ പുതിയ സൃഷ്ടിയായി മാറുന്നു. ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിച്ചെറിയപ്പെടുന്നു.

ചിലപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വലിയ സന്തോഷം തോന്നിയേക്കാം, ചിലപ്പോൾ ഒന്നും തോന്നില്ലായിരിക്കാം. വികാരങ്ങൾ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും, പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ ക്ഷമ മാറില്ല. സംശയിക്കേണ്ട, നിങ്ങൾ ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞു.

— CCC 1449, 1468-1470

കുമ്പസാരം ഒരു അവസാനമല്ല, പുതിയ തുടക്കമാണ്.

• വിശുദ്ധ കുർബാന സ്വീകരിക്കുക: യേശു നിങ്ങളെ ശക്തിപ്പെടുത്തും.
• ദിവസവും പ്രാർത്ഥിക്കുക: ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം നിലനിർത്തുക.
• പാപസാഹചര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുക: വീണ്ടും വീഴാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.
• നന്മ ചെയ്യുക: തിന്മയുടെ സ്ഥാനത്ത് നന്മ നിറയ്ക്കുക.

മാസത്തിലൊരിക്കൽ കുമ്പസാരിക്കുന്നത് ശീലമാക്കുക. അത് നിങ്ങളുടെ ആത്മാവിനെ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ നിലനിർത്തും.

— CCC 1458, 1468-1469

പാപം ക്ഷമിക്കപ്പെട്ടാലും പാപം വരുത്തിവെച്ച ആഘാതങ്ങൾ (Temporal Punishment) ബാക്കിയുണ്ടാകും. ഉദാഹരണത്തിന്, മുറിവ് ഉണങ്ങിയാലും അതിന്റെ പാട് ബാക്കിയാകുന്നത് പോലെ.

ഈ 'പാടുകൾ' മാറ്റാൻ സഭ നൽകുന്ന മാർഗ്ഗമാണ് ദണ്ഡവിമോചനം. പ്രാർത്ഥനകൾ, സുകൃതജപങ്ങൾ, തീർത്ഥാടനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ഇത് ലഭിക്കും.

കർത്താവിന്റെ കാരുണ്യം എത്ര വലുതാണെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു - നമ്മെ ക്ഷമിക്കുക മാത്രമല്ല, പൂർണ്ണമായി സുഖപ്പെടുത്താനും അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

— CCC 1471-1479

എല്ലാ പാപങ്ങളും തുല്യമല്ല. സഭ പാപങ്ങളെ രണ്ടായി തിരിക്കുന്നു:

1. മാരകപാപം (Mortal Sin): ഗുരുതരമായ കാര്യമാണെന്ന് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, പൂർണ്ണ സമ്മതത്തോടെ ചെയ്യുന്ന പാപം. ഇത് ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധം പൂർണ്ണമായി തകർക്കുന്നു. ഇത് കുമ്പസാരിച്ചാൽ മാത്രമേ ക്ഷമിക്കപ്പെടൂ. 2. ലഘുപാപം (Venial Sin): അത്ര ഗുരുതരമല്ലാത്ത, അല്ലെങ്കിൽ പൂർണ്ണ അറിവോടെയല്ലാത്ത പാപങ്ങൾ. ഇത് ദൈവവുമായുള്ള സ്നേഹബന്ധത്തെ കുറയ്ക്കുന്നു, പക്ഷേ തകർക്കുന്നില്ല.

സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ കുമ്പസാരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. കറകൾ നീക്കി വസ്ത്രം വെളുപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ലഘുപാപങ്ങൾ കുമ്പസാരിക്കുന്നത് ആത്മാവിന് തിളക്കം നൽകും.

— CCC 1854-1864

ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന്, യുദ്ധഭൂമിയിലോ, മരണാസന്നമായ നേരത്തോ) വൈദികൻ എല്ലാവർക്കും കൂടി പൊതുവായി പാപമോചനം നൽകിയേക്കാം.

ഇത് സ്വീകരിച്ചാലും, പിന്നീട് സാധിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ പഴയ മാരകപാപങ്ങൾ വൈദികനോട് നേരിട്ട് കുമ്പസാരിക്കണം. കാരണം കുമ്പസാരം വ്യക്തിപരമായ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ചയാണ്.

— CCC 1480-1484; Canon Law 961-963

നമ്മുടെ പാപം മൂലം മറ്റുള്ളവർക്ക് എന്തെങ്കിലും നഷ്ടം (ധനനഷ്ടം, അപമാനം, വിശ്വാസവഞ്ചന) വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പരിഹരിക്കാൻ നമുക്ക് ഉത്തരവാദിത്തമുണ്ട്.

ഇതിനർത്ഥം നഷ്ടപരിഹാരം ചെയ്താലേ ദൈവം ക്ഷമിക്കൂ എന്നല്ല. കുമ്പസാരത്തിൽ ദൈവം നിരുപാധികം ക്ഷമിക്കുന്നു. എങ്കിലും, നാം തകർത്തതിനെ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ നീതിയും സ്നേഹവും നമ്മോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

മോഷ്ടിച്ചതാണെങ്കിൽ തിരികെ നൽകുക.

ആരുടെയെങ്കിലും സൽപ്പേര് (Reputation) നശിപ്പിച്ചെങ്കിൽ അത് തിരുത്തുക.

ബന്ധങ്ങൾ തകർത്തുവെങ്കിൽ അത് ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുക.

ഇതൊന്നും സാധിക്കാത്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ (ഉദാഹരണത്തിന് ആ വ്യക്തി മരിച്ചുപോയെങ്കിൽ), അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ പുണ്യപ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയോ ആകാം. എന്ത് പരിഹാരമാണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് വൈദികനോട് ചോദിക്കാവുന്നതാണ്.

— CCC 1459, 2412, 2487